Met het eerste licht van de dag (uur of half 9) zagen we pas in wat voor omgeving we zitten. Het was fantastisch mooi! We zagen de zon opkomen. De ijskristallen in de lucht geven de zon een lichtzuil en later bijzonnen. Het was -23, toch voelt het niet zo. Althans zolang het niet waait.
We reden naar Lyngen alps, een klein plaatsje in Noorwegen. Gisteren hebben we al een groot deel van de route gereden maar het was toen compleet donker. Het landschap is prachtig en het licht is hier anders. Moeilijk uit te leggen, je moet het eens gezien hebben. (Voor op de Bucket list) Hier stond windkracht 6 met -10 = gevoelstemperatuur KAPOT KOUD! De route an sich is al een hele belevenis, bij aankomst in Lyngen werd ons wel duidelijk waarom ze het naar de Alpen vernoemen. De meeste bergen zijn hier vrij rond, maar daar tekenden de scherpe, rood gekleurde toppen scherp af tegen de die nacht blauwe lucht.
Vanaf een parkeerplaats hebben we een wandeling gemaakt door een dal van de Lyngen Alps. We liepen in eerste instantie op sneeuwkettingen die onze schoenen gingen. Later werd de sneeuw dieper en gingen we over op de sneeuwschoenen. Naast het pad liep een beekje. Op de beijste rostsen stonden sneeuwtorentjes. Verder was er niemand, misschien was dat om het -10 was en er veel wind stond…
